Można mieć protokoły, procedury oraz pieczątkę „Brak nieprawidłowości” i jednocześnie… dopuścić do cierpienia. Właśnie o tym jest nowy odcinek.
Nie o jednym schronisku. O systemie: gminach, pieniądzach, kontrolach „zza biurka”, prewencji i identyfikacji. O tym, co działa i co nie działa.
Tym razem rozkładamy na czynniki:
- obowiązki gmin (programy, organizacja, działania)
- pieniądze (na co idą i dlaczego wydatki rosną, a problem nie znika)
- nadzór i kontrole (kiedy są realnym sprawdzeniem miejsca, a kiedy kończą się na papierze)
- prewencję + identyfikację (czyli dlaczego bez tego działamy wyłącznie „po fakcie”)
- jawność i informację publiczną (jak każdy z nas może sprawdzić umowę gminy z podmiotem prowadzącym schronisko, protokoły kontroli, sprawozdania i podstawowe rozliczenia).
Jeśli w tym wszystkim szukać punktu startu po stronie gminy, to jest nim jeden dokument. Każda gmina co roku musi przyjąć „Program opieki nad zwierzętami bezdomnymi i zapobiegania bezdomności”. To tam powinno być jasno: jakie działania są planowane i jaki jest na nie budżet (m.in. schronisko, kastracje/sterylizacje, znakowanie, opieka weterynaryjna, koty wolno żyjące).
Ten odcinek może się przydać szybciej, niż myślicie – zwłaszcza wtedy, gdy znów usłyszycie: „Nic się nie da zrobić”.
Zobacz więcej filmów na naszym kanale.

