O żałobie po zwierzętach wciąż mówi się półgłosem. Albo wcale. Bo w Polsce „nie wypada” płakać po psie czy wziąć wolnego po śmierci kota.
O ludzkiej śmierci wolno mówić, a o zwierzęcej często „nie wypada”. Dlatego to także odcinek o miłości, która nie mieści się w systemowych kategoriach. Bo żałoba po zwierzęciu wciąż jest żałobą nieuznaną.
Ale! Chcemy, aby ten podcast stał się od teraz również i przestrzenią pamięci. Jak wiecie, ważną częścią naszej Fundacji jest podcast, z którym ruszyliśmy dokładnie 4 października (data nieprzypadkowa). I właśnie w ramach podcastu chcemy stworzyć przestrzeń, w której Wasze doświadczenia będą mogły znaleźć „ucho”, które wysłucha i wybrzmią poza Was samych.
Dlatego ruszamy z nowym cyklem, w którym będziemy odczytywać nadesłane do naszej Fundacji maile od osób przeżywających żałobę po zwierzęcej osobie. To może być krótka lub długa opowieść. O wspólnych chwilach. O emocjach, które w Was są. O ciszy, która została.
Jeżeli (po)czujecie, że Wasza opowieść domaga się usłyszenia, napiszcie do nas (adres mailowy znajdziecie na stronie naszej Fundacji).
Ten cykl będzie dla Nich. I dla Was.
Zobacz więcej filmów na naszym kanale.

